แปลภาษา (Translate)

โฆษณาของyengo

วันพฤหัสบดีที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

การ์ตูน

การ์ตูน (Cartoon)

การ์ตูนคืออะไร

    การ์ตูน เป็นภาพสัญลักษณ์ที่ใช้แทนสิ่งต่างๆ เช่น บุคคล สัตว์ หรือสิ่งของ เป็นต้น เพื่อถ่ายทอดเรื่องราว ซึ่งเป็นแนวความคิด จินตนการหรือทัศนะของผู้เขียน เป็นการวาดเส้นหรือจิตรกรรมแบบกึ่งสัจนิยมหรืออสัจนิยม(กึ่งเหมือนจริงหรือไม่เหมือนจริง) เพื่อบอกเล่าเรื่องราว จูงใจให้เกิดความคิด สร้างอารมณ์ขบขัน ล้อเลียน เสียดสี  หรือการแสดงออกซึ่งกระบวนแบบเชิงศิลปะ ซึ่งเราสามารถแบ่งประเภทได้ดังนี้
  • การ์ตูน (Cartoon)   มาจากภาษาฝรั่งเศสว่า Carton หมายถึงรูปวาดบนกระดาษแข็งเพื่อความขบขัน เช่น ภาพล้อทางการเมือง วาดในกรอบและแสดงเหตุการณ์ที่เข้าใจได้ชัดเจนโดยง่าย และมีคำบรรยายสั้นๆ เป็นภาพการ์ตูนที่เขียนขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นแนวความคิดเดียว โดยเขียนเพียงกรอบเดียวหรือภาพเดียวเท่านั้นก็สามารถสื่อความหมายได้
  • คอมมิก (Comic) เป็นลักษณะการ์ตูนที่มีความต่อเนื่องเป็นเรื่องเป็นราวมีคำบรรยาย มีบทสนทนาในแต่ละภาพ ลักษณะจะออกมาในเชิงภาพการ์ตูนที่ไม่เน้นความจริงของกายวิภาค
    • การ์ตูนต่อเนื่อง (Comic Strips) เป็นภาพการ์ตูนที่เขียนขึ้นเพียง 3-4 กรอบ เป็นตอนๆ แต่สามารถสื่อความหมายของเรื่องราวต่างๆ ได้
    • การ์ตูนเรื่อง (Comic Books) คือภาพการ์ตูนที่ต่อเนื่องกันหลายๆ ภาพเพื่อเสนอเรื่องราวเป็นเรื่องยาวๆ เล่มเดียวจบหรือมีหลายเล่มก็ได้
  • นิยายภาพ ( Illustrated Tale) เป็นการเขียนเล่าเรื่องด้วยภาพเช่นกัน แต่ลักษณะ ภาพมีความสมจริงและเขียนถูกต้องตามหลักกายวิภาค (Anatomy) การเขียนฉากประกอบ การให้แสงเงา การดำเนินเรื่องต่อเนื่องตั้งแต่กรอบแรกจนกรอบสุดท้าย ไม่ข้ามขั้นตอนอันสามารถโน้มน้าวใจผู้อ่านให้คล้อยตามเนื่องเรื่องได้เป็นอย่างดี 
  • ภาพล้อ (Caricature) เป็นคำที่มีรากศัพท์มาจากคำว่า Caricare หมายถึง ภาพวาดที่ใช้ล้อเลียนหรือเสียดสี วาดในลักษณะที่ตัดทอนหรือทำให้รูปลักษณ์บุคลิกผิดส่วนออกไป เช่น เน้นลักษณะเด่นเฉพาะตัวของบางคนให้ดูมากเกินความเป็นจริง รวมทั้งเน้นในจุดอื่นๆ เช่น ชนชั้นทางสังคมหรือสถาบันต่างๆ ภาพล้อใช้เป็นเครื่องปลุกความรู้สึกนึกคิด ก่ออารมณ์ตอบโต้ให้เกิดแก่ผู้ดูตั้งแต่อารมณ์ขันเบาๆ จนกระทั่งถึงความรู้สึกโกรธแค้นรุนแรง เป็นวิถีทางในการสร้างภาพประกอบเรื่องที่ได้ผลดี เป็นเครื่องมือที่ดีในการวิพากษ์วิจารณ์แสดงความคิดเห็นในเรื่องของสังคมศาสนา และการเมือง
  • การ์ตูนลายเส้น (Stick Figures) เป็นภาพการ์ตูนลายเส้นโดยใช้เส้นง่ายๆ แสดงถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งหรืออากับกริยาของคนหรือสัตว์ โดยเข้าใจได้จากลายเส้นที่เขียนขึ้นอย่างง่ายๆ เฉพาะส่วนที่สำคัญเท่านั้น

ประเภทการ์ตูน การสร้างตัวละครที่นำมาแสดง

  • การ์ตูนที่สร้างจากคนจริง เช่น Ultraman, Masked Rider, Power Ranger
  • การ์ตูนสามมิติ เช่น Frozen
  • การ์ตูนสองมิติ เช่น ชินจังจอมแก่น
  • การ์ตูนแบบผสม เช่น ใช้คนแสดงกับตัวละครสามมิติและสองมิติ

ประเภทการ์ตูน แบ่งตามประเทศ

  • การ์ตูนจีน - การ์ตูนที่มาจากประเทศจีน
  • การ์ตูนญี่ปุ่น - การ์ตูนที่มาจากประเทศญี่ปุ่น
  • การ์ตูนเกาหลี - การ์ตูนที่มาจากประเทศเกาหลี
  • การ์ตูนฝรั่ง - การ์ตูนที่มาจากยุโรปและอเมริกา
  • การ์ตูนไทย - การ์ตูนที่สร้างโดยชาวไทย


ประเภทของการ์ตูนของประเทศไทย

  • การ์ตูนการเมือง (Political Cartoon) เป็นการ์ตูนที่มุ่งเน้นล้อ เสียดสี ประชดประชันบุคคลหรือเหตุการณ์ทางการเมือง เพื่อกระตุ้นให้ผู้อ่านเกิดความคิดเห็นใหม่ ๆ ลักษณะของการ์ตูนชนิดนี้อาจมีคำบรรยายหรือไม่มีก็ได้ นักเขียนการ์ตูนการเมืองไทยที่แฟนการเมืองรู้จักดี เช่น ประยูร จรรยาวงษ์ หรือ "ศุขเล็ก" แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ (เสียชีวิตเมื่อปลายปี พ.ศ. 2535), ชัย ราชวัตร "ผู้ใหญ่มาแห่งทุ่งหมาเมิน" แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ, อรุณ แห่ง หนังสือพิมพ์ เดอะเนชั่น ฯลฯ 
  • การ์ตูนขำขัน (Gag Cartoons) เป็นการ์ตูนที่เน้นความขบขันเป็นหลัก อาจเสนอภาพในช่องเดียวหรือหลายช่อง จะมีคำบรรยายหรือไม่มีก็ได้ปกติมุขตลกของการ์ตูนชนิดนี้จะหยิบมาจากเหตุการณ์ในชีวิตประจำวันปัจจุบันการ์ตูนชนิดนี้กำลังได้รับความนิยมมากในสังคมไทย ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ การ์ตูน "ขายหัวเราะ"
  • การ์ตูนเรื่องยาว (Comics : Comicorserial Cartoons หรือ Serial Cartoons) การ์ตูนที่นำเสนอเป็นเรื่องเป็นราวที่มีความต่อเนื่องกันจนจบมีคำบรรยายหรือบทสนทนาภายในภาพการ์ตูนชนิดนี้ปรากฎอยู่ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์ เรียกว่า comics strips แต่ถ้านำมาพิมพ์รวมเล่มเรียกว่า comics books เช่น การ์ตูนเล่มของญี่ปุ่นและฝรั่งการ์ตูนไทยที่นำเอาวรรณคดี นิยายพื้นบ้าน เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ มาพิมพ์ขาย รวมทั้งการ์ตูนเล่มละบาท ก็จัดอยู่ในประเภทนี้เช่นกัน ซึ่ง จุลศักดิ์ อมรเวช หรือ จุก เบี้ยวสกุล นักเขียนการ์ตูนชื่อดังในอดีต ได้รวมเรียกการ์ตูนไทยเหล่านี้ว่า "นิยายภาพ"
  • การ์ตูนประกอบเรื่อง (Illustrated Cartoons) เป็นการ์ตูนที่ใช้ประกอบกับข้อเขียนอื่น ๆ ประกอบโฆษณาเพื่อขยายความ หรือเป็นการ์ตูนประกอบการศึกษา การ์ตูนชนิดนี้มักเป็นตัวการ์ตูนโดด ๆ ไม่มีเรื่องราวในตัวเอง
  • การ์ตูนมีชีวิต (Animated Cartoons) หรือภาพยนตร์การ์ตูน เป็นการ์ตูนที่มนุษย์ใส่ชีวิตให้มีการเคลื่อนไหวได้ มีการลำดับภาพและเรื่องราวอย่างต่อเนื่องคล้ายกับภาพยนตร์ เพียงแต่ตัวละครเป็นการ์ตูน ปัจจุบันหนังการ์ตูนแพร่หลายออกไปอีกหลายสื่อ ทั้งหนังการ์ตูนทีวี หนังการ์ตูนโฆษณา วิดีโอการ์ตูน หรือใช้แสดงประกอบกับนักแสดงที่เป็นคนในภาพยนตร์ ตัวอย่างหนังการ์ตูนที่ฉายในเมืองไทย เช่น สุดสาคร,โดเรมอน, ไลอ้อนคิง, เซลเลอร์มูน เป็นต้น

ลักษณะของการ์ตูน

  • การ์ตูนภาพนิ่ง (Static Cartoon) หมายถึง ลักษณะที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอิริยาบถ เป็นการบอกเล่า เล่าเรื่อง ไม่มีการดำเนินเรื่อง
  • การ์ตูนภาพเคลื่อนไหว (Dynamic Cartoon) หมายถึง ลักษณะที่มีความเปลี่ยนแปลงลีลาอิริยาบถต่างๆ ของตัวการ์ตูน จากภาพหนึ่งไปยังอีกภาพหนึ่ง

แนวการ์ตูนต่างๆ

แนวการ์ตูน คือ แนวทางหรือรูปแบบของการ์ตูน ซึ่งบ่งบอกเอกลักษณ์ของการ์ตูนเรื่องนั้นๆ การ์ตูนหนึ่งเรื่องอาจมีหลายแนวในตัวเอง หรือ เน้นแนวทางของตนเองจนสร้างเป็นเอกลักษณ์ใหม่
  • ผจญภัย (Adventure) เนื้อเรื่องมีการไปยังสถานที่และได้พบเจอสิ่งแปลกใหม่อยู่ตลอดเวลา การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง Spirited Away เป็นต้น
  • ต่อสู้ (Action) เนื้อเรื่องมีการต่อสู้ เพื่อแข่งขัน รอดพ้น หรือเอาชีวิตรอด การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง ดราก้อนบอล เป็นต้น
  • กีฬา (Sport) เนื้อเรื่องเน้นไปในด้านการแข่งขัน และการกีฬาเป็นหลัก การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส เป็นต้น
  • ความรัก (Romantic) เนื้อเรื่องเน้นไปในทางความรักของชาย-หญิง อาทิ ชมรมรัก คลับมหาสนุก เป็นต้น การ์ตูนแนวนี้ส่วนมากเป็นการ์ตูนโชโจะ
  • นางสนม (Harem) เนื้อเรื่องเน้นหรือแฝงความรักชาย-หญิง โดยตัวละครหลักเป็นผู้หญิงหลายคน แต่ตัวละครหลักที่เป็นผู้ชายจะมีน้อยคน หรือมีเพียงคนเดียว การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ! เป็นต้น
  • ละครชีวิต หรือ โศกนาฏกรรม (Drama) มีเนื้อหาที่สะเทือนใจผู้รับชมด้วยเนื้อเรื่องที่เศร้าสลด หดหู่การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง ยามซากุระร่วงโรย เป็นต้น
  • ตลก (Comedy) เนื้อเรื่องส่วนใหญ่แฝงไปด้วยฉาก และมุขตลก การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน เป็นต้น
  • นิยายวิทยาศาสตร์ (Sci Fi) ดำเนินอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงหรือโลกสมมติ โดยที่โลกนั้นมีเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าและทันสมัยมากเกินกว่าที่เทคโนโลยีของโลกแห่งความเป็นจริงในปัจจุบันจะสามารถเอื้อมถึง การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง กันดั้ม เป็นต้น
  • สงคราม (War) เนื้อเรื่องเน้นไปที่การประหัตประหารและทำสงครามต่อกัน หรือดำเนินเรื่องอยู่ในภาวะสงคราม การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง ลาสต์ เอ็กไซล์ เป็นต้น
  • เหนือธรรมชาติ (Supernatural) เนื้อเรื่องมีปรากฏการณ์ที่ทางวิทยาศาสตร์ไม่สามารถพิสูจน์ได้ มักมีโครงเรื่องมาจากประวัติศาสตร์, หลักฐานโบราณ, บันทึก, จารึก, ตำนาน โดยการ์ตูนประเภทนี้มักมีแกนเรื่องเกี่ยวกับเทพเจ้า, ภูติผี, ไสยศาสตร์ การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง Princess Mononoke เป็นต้น
  • จินตมิติ (Fantasy) เนื้อเรื่องดำเนินอยู่ในโลกสมมติ โดยที่ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติหรือปรากฏการณ์ประหลาดในโลกสมมตินี้ เป็นที่ยอมรับเสมือนเป็นเรื่องปกติของธรรมชาติ ในเนื้อเรื่องมักมี เวทมนตร์, คาถา, อาคม ตลอดจนสิ่งอื่นๆที่เป็นไปไม่ได้ตามหลักวิทยาศาสตร์ของโลกแห่งความเป็นจริง เข้ามาเกี่ยวข้อง การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม
  • ปริศนา หรือ ลึกลับ (Mystery) เนื่องเรื่องมีปมหลักที่จะต้องถูกพิสูจน์หรือแก้ไข ซึ่งการจะแก้ปมหลักอาจจะต้องแก้ปมอื่นๆให้ได้ก่อน หรืออีกอย่างคือซ่อนเงื่อน การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง แพนโดร่า ฮาร์ท เป็นต้น
  • สืบสวนสอบสวน (Detective) เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการสืบสวนหาต้นตอและผู้ร้ายในคดีตลอดจนเหตุการณ์ร้ายต่างๆ การ์ตูนประเภทนี้ อาทิเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เป็นต้น
  • การ์ตูนเพื่อการศึกษา เนื้อเรื่องเป็นไปเพื่อให้ความรู้แก่ผู้รับชม การ์ตูนประเภทนี้มักผลิตออกมาเพื่อเด็กระดับชั้นอนุบาลหรือประถมศึกษา

ประเภทการแบ่งแนวการ์ตูนของญี่ปุ่น

  • การแบ่งตามรูปแบบการสร้างขึ้นมา
  • การแบ่งตามเป้าหมาย
  • การแบ่งตามรสนิยม


แนวการ์ตูนญี่ปุ่น แบ่งตามรูปแบบการสร้างขึ้นมา

  • มังงะ (漫画 Manga) เป็นคำภาษาญี่ปุ่นสำหรับใช้เรียกหนังสือการ์ตูน หรือการ์ตูนช่องที่ถูกวาดขึ้นโดยนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันมีการใช้คำดังกล่าวอย่างแพร่หลาย แม้ว่าการ์ตูนนั้นจะไม่ได้มาจากผู้วาดชาวญี่ปุ่นก็ตาม
  • อะนิเมะ (アニメ Anime) เป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่มาจากภาษาอังกฤษว่า แอนิเมชัน (Animation) ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศส อะนิเมะ (animé) และจากภาษาละติน อะนิมะ (anima) แปลว่าเคลื่อนไหว หรือภาพเคลื่อนไหว แต่ในปัจจุบันความหมายกลายเป็นคำเฉพาะของภาษาญี่ปุ่นแปลว่า ภาพยนตร์การ์ตูน
  • โดจิน (同人 Dōjin) คือการ์ตูนที่ผู้อ่านวาดขึ้นมาเอง โดยมีเนื้อหาที่อ้างอิงมาจากเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นหลักเพียงแต่ว่า การ์ตูนเหล่านั้นไม่ใช่เนื้อเรื่องจริง เป็นแค่เพียงผู้ที่ชื่นชอบเรื่องนั้น ๆ นำมาเขียนต่อในแบบของตนเท่านั้น

แนวการ์ตูนญี่ปุ่น แบ่งตามเป้าหมาย

  • 子供向けアニメ (Kodomosuke Anime) เป็นการ์ตูนที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กอายุประมาณ 3-18 ปี การ์ตูนประเภทนี้จะไม่ค่อยมีเนื้อหาที่เข้าข่ายลามกอนาจารมาก แต่จะเน้นไปทางให้ความบันเทิง มีคติสอนใจ มีแง่คิด มีความรู้มากมายแทรกอยู่ในนั้น เช่น Doraemon , Hamtaro , Maruko , Keroro เป็นต้น  แต่ในกลุ่มนี้ก็มีแยกออกมาอีก 2 ประเภทคือ 
    • การ์ตูนเด็กผู้ชายที่เน้นไปทางกีฬา รถแข่ง ต่อสู้ เช่น Yuki-Oh , Bay Blade , Pokemon , Digimon , Dragon Ball , Kamen Rider Series เป็นต้น
    • การ์ตูนเด็กผู้หญิง ที่จะเน้นไปทางเวทมนตร์ ประมาณว่าได้รับพลังพิเศษมาจากของที่เก็บได้ หรือเป็นผู้ที่ถูกเลือก โดยขบวนการหลักก็จะมีผู้หญิงอย่างน้อย 2 คน  แอบมีเรื่องกุ๊กกิ๊ก ๆ เล็ก ๆ พอที่จะให้เรื่องไม่ดาร์คเกินไป เช่น Sailor Moon , Cardcaptor Sakura , Mahou Shoujo Doremi , Tokyo Mew Mew เป็นต้น
  • 少女漫画 (Shoujo Manga) เป็นการ์ตูนที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้หญิงวัยรุ่น การ์ตูนประเภทนี้มักจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักวัยมัธยม ที่นางเอกต้องไปอยู่ที่นู่นที่นี่ อาจจะเป็นเด็กเข้มแข็งหรืออ่อนแอก็ได้ แต่สิ่งที่ต้องมีคือตัวละครที่มาดเท่ สุภาพบุรุษมาป้วนเปี้ยนใกล้ตัวนางเอก มีทั้งแบบเจอกับโดยบังเอิญและรู้จักกันมาก่อนแล้ว และส่วนใหญ่ของการ์ตูนโชโจ ไม่นางเอกก็พระเอกจะแอบหลงรักโดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว  เช่น Hanazakari no Kimitachi e , Fruit Basket , Garasu no Kamen หรือจะเป็นแบบแฟนตาซีที่ต้องไปตามหาไอเทมหรือช่วยเหลือผู้คน เช่น Tsubasa Chronicle , Vampire Knight เป็นต้น แต่ก็มีการ์ตูนประเภทโชโจแทรกความเป็น Shounen-ai และ Yaoi (ชายรักชายกุ๊กกิ๊กใส ๆ พอให้สาววายกระชุ่มกระชวย) อยู่บ้าง ประมาณว่า พระเอกกับพระรองเป็นคู่แข่งกันเพื่อจีบนางเอก หรือฝ่ายตัวละครองที่เป็นผู้ชายและมีลักษณะเข้าข่าย แล้วถ้านางเอกหรือคนอ่านเป็นสาววายล่ะก็ ไม่พลาดที่จะจิ้นแน่ ๆ เลย และส่วนใหญ่ก็เป็นการ์ตูนของ CLAMP ซะด้วย แต่ส่วนใหญ่การ์ตูนประเภทโชโจผู้ชายจะดูซะมากกว่าเพราะมีผู้หญิงเยอะ
  • 少年漫画 (Shounen Manga) การ์ตูนประเภทนี้เป็นการ์ตูนที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ชายวัยรุ่น เนื้อหามักจะเป็นเกี่ยวกับการต่อสู้ ใช้พลัง อยู่ในสนามรบ หรืออาจจะเป็นการ์ตูนกีฬา แทรกความขำขันเข้าไปบ้างเพื่อไม่ให้เรื่องเครียดเกินไป มีตัวละครหญิงน้อยจึงเป็นที่หมายตาของเหล่าสาวๆ เช่น Prince of Tennis , Bleach , Dragon Ball , Vampire Knight , Kuroko no Basket , One Piece , Shaman king , Naruto เป็นต้น ด้วยความที่การ์ตูนแนวโชเน็นมีผู้ชายเยอะ แน่นอนว่ามันต้องมีเรื่องมิตรภาพของลูกผู้ชายด้วย จึงไม่แปลกที่ทำไมเราจะเจอ Fiction , Doujinshi , Fanart ที่มีตัวละครชายมารักกัน นั่นก็เพราะการ์ตูนแนวโชเน็นนั้นดึงดูดสาววายมาดูได้ดีนั่นเอง
  • 女性漫画 (Jousei Manga) การ์ตูนประเภทนี้มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้หญิงเหมือนโชโจ เพียงแต่ว่าเนื้อเรื่องของการ์ตูนแนวโจเซย์มักจะมีเนื้อหาที่ดราม่า และหนักความรู้สึกมากกว่าการ์ตูนแนวโชโจ เพราะความรักของการ์ตูนแนวโจเซย์มักจะขึ้นๆ ลงๆ มีหลายครั้งที่มีความวาบหวามและความเสมือนกับโลกความเป็นจริงสูง  มีบางช่วงที่จะดูดาร์คจนคนอ่านร้องไห้ตามไปด้วย ตัวละครบางตัวมักจะมีเรื่องกระทบกระเทือนจิตใจ เช่น Nana , Paradise Kiss , Nodame Cantabile , Honey and Cover , Kimi ni Todoke การ์ตูนโจเซย์อีกประเภทก็มีลักษณะคล้ายๆกับการ์ตูน Yaoi แต่จะมีความสมจริงมากกว่า
  • 青年漫画 (Seinen Manga) การ์ตูนประเภทนี้มีกลุ่มเป้าหมายคือผู้ชายซึ่งก็คล้ายกับโชเนน ลักษณะของเรื่องก็มีทั้งต่อสู้กันหนักๆ ผจญภัย วัยเรียน เพียงแต่เนื้อเรื่องของแนวเซย์เน็นมักจะไปทาง Service ซะส่วนใหญ่ เพราะกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ชายอายุอยู่ที่ 18-25 ปี และแน่นอนว่าฉากวาบหวามนั้นต้องมีมากพอตัว แต่ไม่ถึงขั้นฉากร่วมเพศเพราะแค่ Service ให้ท่านชายทั้งหลายพอชื่นใจขึ้นมา เช่น Suzumiya Haruhi bo Yuutsu , K-ON! , Evangelion, Digital Lady , Gantz, Higurashi no naku koro ni , Oh! My Goddess , Twenty Century Boy เป็นต้น ในประเภทเซย์เน็นนี้ ก็อาจจะถูกดัดแปลงเป็น Fiction , Doujinshi , Fanart แนว Yuri (หญิงรักหญิง) ก็ได้นะคะ ที่ยกตัวอย่างมาทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของประเภทต่างๆ บางเรื่องอาจจะเป็นได้หลายประเภท ถ้าอยากรู้ว่าเรื่องที่คุณชอบหรือรู้จักเป็นประเภทไหน ลองอ่านแล้วมานั่งแยกประเภทกันนะ ส่วนการแบ่งตามรสนิยมนั้นไว้มาบอกเล่าต่อกันในโอกาสหน้านะคะ

แนวการ์ตูนญี่ปุ่น ว่าโดยรวมๆ

  • โชเน็น (少年 Shōnen) อะนิเมะและมังงะที่มีกลุ้มเป้าหมายเป็นเด็กผู้ชาย แต่โดยปกติแล้วจะครอบคลุมผู้ชายอายุไม่เกิน 18 ปีทั้งหมด คำว่าโชเน็นภายนอกประเทศญี่ปุ่น ถูกใช้เป็นคำเรียกการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเด็กวัยรุ่นชายเป็นกลุ่มเป้าหมายหลัก การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็นส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการต่อสู้ (ไม่ว่าจะเป็นการรบราฆ่าฟันหรือการต่อสู้ในสนามกีฬา) และมักมีการแทรกมุขตลกเพื่อไม่ให้เรื่องหนักเกินไป ตัวละครหลักโดยมากเป็นผู้ชาย และมิตรภาพระหว่างตัวละครชายมักเป็นจุดสำคัญของเรื่อง ตัวละครหญิงในเรื่องส่วนมากจะมีหน้าตาและรูปร่างสวยงามเกินความเป็นจริง สไตล์ในการวาดภาพของการ์ตูนแนวโชเน็นจะไม่หวานแหววและละเอียดอ่อนเหมือนกับ การ์ตูนแนวโชโจ เช่น ดราก้อนบอล เซนต์เซย่า
  • โชโจะ (少女 Shōjo) (ภาษาญี่ปุ่นหมายถึง "ผู้หญิงอายุน้อย") อะนิเมะและมังงะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กผู้หญิง คำนี้ถูกใช้เรียกการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเด็กวัยรุ่นหญิงเป็นกลุ่มเป้าหมายหลัก การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะมักเป็นเรื่องของความรัก และมักมีตัวละครเอกเป็นเด็กผู้หญิงที่จิตใจเข้มแข็ง อย่างไรก็ดีมีการ์ตูนแนวโชโจะบางเรื่องที่มีตัวละครเอกเป็นผู้ชายและมีฉาก ต่อสู้เพื่อให้ถูกรสนิยมผู้อ่านกลุ่มอื่น นอกจากนี้ หลายเรื่องใช้ความรักระหว่างผู้ชายกับผู้ชาย เป็นตัวชูรสและดึงดูดผู้อ่านหญิง รูปการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะมักมีเส้นคม ดูเบา ตาของตัวละครมักเป็นประกายและใหญ่กว่าปกติ การ์ตูนแนวโชโจะนั้นมักจะถูกสับสนกับการ์ตูนแนวบิโชโจะ (เด็กผู้หญิงสวย) ซึ่งหมายถึงการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีตัวละครหญิงที่มีหน้าตาและรูปร่างสวยงามเป็น จุดขาย โดยมีผู้ชายเป็นกลุ่มเป้าหมาย เช่น เซเลอร์มูน
  • เซเน็น (青年 Seinen) : อะนิเมะและมังงะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นวัยรุ่นชายตอนปลายถึงผู้ชายอายุ ประมาณ 18+ ปี อย่างไรก็ดีกลุ่มเป้าหมายของการ์ตูนหลายเรื่องอาจจะมีอายุมากกว่านี้ โดยบางเรื่องมีกลุ่มเป้าหมายเป็นนักธุรกิจวัยกลางคน การ์ตูนแนวเซเน็นมีเนื้อหาและสไตล์ที่หลากหลาย บ้างเป็นการ์ตูนแนวทดลอง บ้างมีความน่ารักของตัวละครเป็นจุดขาย และบ้างก็เป็นหนังสือที่ค่อนข้างรุนแรง ด้วยเหตุนี้การ์ตูนแนวเซเน็น หลายเรื่องจึงถูกจัดอยู่ในกลุ่มโชโจ (shoujo) และโชเน็น (shounen) ด้วย แต่ถึงกระนั้นเซเน็นอีกคำคือ ระดับอายุของผู้ที่บรรลุนิติภาวะไปแล้ว คำนี้ถ้าเอาไปติดที่หนังสือใด หนังสือนั้นเป็นหนังสือปลุกใจเสือป่าอย่างแน่นอน วิธีการง่ายๆ ที่จะบอกว่าการ์ตูนเรื่องใดเป็นการ์ตูนเซเน็นคือการดูว่าตัวอักษรคันจิเป็น ตัวอะไร ถ้ามีกำกับส่วนมากจะเป็นการ์ตูนเซเน็น แต่ถ้าไม่มีแสดงว่าการ์ตูนเรื่องนั้นมีเป้าหมายเป็นกลุ่มอื่น การดูนิตยสารที่ตีพิมพ์ก็เป็นอีกวิธีหนึ่ง โดยนิตยสารการ์ตูนที่ขึ้นต้นชื่อด้วยคำว่า "ยัง" (young)ประมาณว่าเรท ต่ำกว่า16ห้ามดู มักจะเป็นนิตยสารการ์ตูนเซเน็น เช่น ยังจัมป์ ยังแอนิมอล เป็นต้น นิตยสารการ์ตูนเซเน็นอื่นๆ ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ อุลตร้าจัมป์ อาฟเตอร์นูน และบิ๊กคอมิก เป็นต้น
  • โจะเซ (女性 Josei) : อะนิเมะและมังงะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้หญิงอายุประมาณ 18 ปี การ์ตูนแนวโจะเซส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของผู้ใหญ่ที่เป็นผู้หญิง ใน ญี่ปุ่น แต่ก็มีบ้างเรื่องที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักเรียนมัธยม สไตล์การวาดภาพคล้ายกับการ์ตูนแนวโชโจะ แต่ตาไม่หวานและเป็นประกายเท่า และภาพโดยรวมดูเหมือนจริงมากขึ้น การ์ตูนโจะเซจะเล่าเรื่องของความรักอย่างสมจริงสมจริง ผิดกับความรักในการ์ตูนโชโจะซึ่งมักเป็นความรักในอุดมคติ การ์ตูนโจะเซอีกกลุ่มหนึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักระหว่างผู้ชายกับผู้ชาย คล้ายๆ กับการ์ตูนแนวยาโออิ โดยการ์ตูนเหล่านั้นจะมีเนื้อหาสมจริงสมจังกว่า และกล้าตีพิมพ์ที่เปิดเผยส่วนสัดมากกว่า ตัวอย่างเช่น นานะ
  • บิโชโจะ (び少女 Bishōjo) (ภาษาญีปุ่นหมายความว่า "เด็กสาวหน้าตาดี") อะนิเมะและมังงะที่มีตัวละครหลักเป็นเด็กสาวหน้าตาสวยงาม เช่น เมจิกไนท์เรย์เอิร์ท 
  • บิโชเน็น (び少年 Bishōnen): (ภาษาญี่ปุ่นหมายความว่า "เด็กหนุ่มหน้าตาดี") อะนิเมะและมังงะที่มีตัวละครหลักเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาและท่าทางสง่า งาม เช่น ฟูชิกิยูกิ 
  • เฮ็นไต (Hentai) หรือ เอ็จจิ มีรากมาจากตัวอักษร "H" ในภาษาญี่ปุ่นหมายว่า "ท-ะ-ลึ่-ง" อะนิเมะและมังงะในแนวนี้จะมีมุขตลกแบบผู้ใหญ่ ตัวอย่างเช่น บ้านพักอลเวง 
  • โคโดโมมูเกะ (子供向け Kodomomuke) : อะนิเมะสำหรับเด็ก มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กปฐมวัย ตัวอย่างเช่น โดราเอมอน
  • เมะกะ (めが Mega): อะนิเมะที่มีหุ่นยนต์ยักษ์ เช่น โมบิลสูทกันดั้ม 
  • มะโฮโชโจะ (魔法少女 Mahō shōjo): แนวย่อยหนึ่งของอะนิเมะและมังงะแนวโชโจะ มีตัวละครหลักเป็นเด็กผู้หญิงที่มีพลังวิเศษอย่างไดอย่างหนึ่ง เช่น การ์ดแคปเตอร์ซากุระ 
  • มะโฮโชเน็น (魔法少年 Mahō shōnen): เหมือนแนวมะโฮโชโจะ แต่ตัวเอกเป็นผู้ชาย เช่น ดี.เอ็น.แองเจิล
  • ยะโอะอิ (やおい Yaoi) หรือ ชายรักชาย(Boy's love) เป็นการ์ตูนแนวโรแมนติก เพียงแต่แกนเรื่องเป็นความรักระหว่างชาย-ชาย เนื้อเรื่องมักมีส่วนที่แสดงฉากเพศสัมพันธ์
  • โชเน็น-ไอ (少年愛 Shōnen-ai) เป็นการ์ตูนที่มีตัวเอกของเรื่องเป็นชาย-ชาย โดยที่ระหว่างตัวเอกของเรื่องอาจมีความผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง หรือมีการแสดงออกซึ่งความรัก แต่ไม่มีส่วนที่แสดงฉากเพศสัมพันธ์หรือฉากล่อแหลม
  • ยูริ (百合 Yuri) เป็นการ์ตูนแนวโรแมนติก เพียงแต่แกนเรื่องเป็นความรักระหว่างหญิง-หญิง เนื้อเรื่องมักมีส่วนที่แสดงฉากเพศสัมพันธ์
  • โชโจไอ (Shojo-ai ) ความรักบริสุทธิ์ระหว่างหญิงกะหญิง[ไม่ติดเรท] จัดอยู่ในสายขาวเช่นกันแม้จะผิดกฏหมายแต่โอตาคุหญิงก็เต็มใจที่จะหามาในครอบครอง และหาเหตุผลอันชอบธรรมในการเสพ

รูปภาพหนังสือการ์ตูน Comic

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น